Wyprysk atopowyWyprysk atopowy - powszechna dolegliwość skórna wśród dzieci
Wyprysk atopowy jest częstym i częściowo dziedzicznym schorzeniem skórnym, które dotyka co 5. dziecko w Polsce przed ukończeniem 4 roku życia. W połowie przypadków ujawnia się ono zanim dziecko ukończy rok życia - w 70 procentach wszystkich przypadków przed ukończeniem 5. roku życia.
Wyprysku atopowego nie da się wyleczyć, lecz można mu ulżyć i leczyć objawowo. U większości dzieci schorzenie ustępuje powoli samoistnie, gdy dziecko osiągnie wiek 7-11 lat. Jednak u niektórych wyprysk może utrzymywać się przez okres dojrzewania, a nawet dorośli mogą doświadczyć nawrotu, często w formie wyprysku dłoni.
Wyprysk atopowy jest także nazywany egzemą dziecięcą, astmą skórną, atopowym zapaleniem skóry lub świerzbiączką Besniera.
Swędząca i sucha zapalnie zmieniona skóra
Wyprysk atopowy objawia się w postaci suchej i swędzącej skóry, która okresowo zaognia się i ulega zaczerwienieniu, łuszczeniu i wzmożonemu świądowi. Zazwyczaj wyprysk jest suchy, lecz jeśli będzie nadmiernie drapany, może wdać się infekcja, która sprawia, że skóra zaczyna sączyć.
Skórze brakuje substancji tłuszczowych
Wyprysk atopowy wynika z tego, że skórze brakuje naturalnego tłuszczu, który zwykle znajduje się w skórze pomiędzy komórkami skóry tworząc barierę ochronną. Bez tych komórek tłuszczowych skóra staje się "nieszczelna".
Nieszczelność sprawia, że dochodzi do większego parowania wody ze skóry niż normalnie i powoduje, że skóra zaczyna wysychać, łuszczyć się i pękać. Jednocześnie nieszczelna skóra ułatwia wnikanie substancji zewnętrznych przez wierzchnią warstwę skóry. Tam, gdzie może podrażniać, powodować zaczerwienienie i świąd.
|
Biuletyn
