Ukąszenia i ukłucia owadów: O pchłachIstnieje kilka gatunków pcheł, w tym poradniku omówione będą jednak tylko pchły psie i kocie (Ctenocephalides canis i felis).
Pchły psie i kocie
Pchły psie i kocie to małe krwiopijcze owady żyjące w sierści psów i kotów, które jednak potrafią też przeskoczyć na człowieka i żywić się jego krwią.
Pchła mierzy 1,5-3 mm długości. Jest brązowo-czarna, a jej tułów wygląda niemal jakby ściśnięty wzdłuż.
Samica pchły składa 10-25 jaj dziennie. Większość jaj wypada z sierści zwierzęcia, lecz rozwija się dalej tam, gdzie spada. W zależności od temperatury jaja wylęgają się po 2-10 dniach. Larwy kryją się w ciemnych i wilgotnych miejscach, np. między deskami podłogi, w dywanie itp. Tam żywią się brudem (materiałem organicznym) i odchodami dorosłych pcheł do momentu, gdy po ok. 2 tygodniach przepoczwarzają się i po następnym mniej więcej tygodniu stają się dorosłymi osobnikami.
Zazwyczaj cykl rozwojowy od jaja do dorosłego osobnika trwa ok. 3 tygodni. Pchła może jednak czekać miesiącami zanim wydostanie się z kokonu. Dlatego też może upłynąć do pół roku od momentu złożenia jaj do wylęgu wszystkich pcheł. Dorosła pchła może żyć nawet miesiąc w sierści swojego żywiciela.
Gdy pchły przeskakują na ludzi
Dorosła pchła, która dopiero wyszła z kokonu, lub która została wytrzęsiona/wydrapana z sierści zwierzęcia-żywiciela, będzie szukała innego żywiciela. Pchła posiada parę silnych skocznych kończyn, dzięki którym potrafi skakać do 30 cm na sierść psa lub kota.
Chociaż pchła woli żerować na zwierzętach posiadających sierść, głodna pchła może też skoczyć na człowieka. Usadawia się wówczas na gumce skarpetek lub podszewce spodni, gdzie może się wczepić na czas, gdy wysysa krew. Gdy pchła się nasyci, zazwyczaj zeskakuje z człowieka, by poszukać lepszego (pokrytego sierścią) żywiciela.
|
Biuletyn
