Biuletyn
PacjentLekarz

Znamiona / czerniak złośliwy:

Znamiona

Znamiona wrodzone zwykłe dzielą się w zależności od położenia komórek barwnikowych w stosunku do błony podstawnej naskórka.
 
Junction nevus (znamię łączące) charakteryzuje się tym, iż komórki barwnikowe leżą po naskórkowej części błony podstawnej.
Klinicznie są to zazwyczaj znamiona płaskie.
 
  
 
Dermal nevus (znamię skórne) wyrasta z tkanki łącznej skóry z kolagenowymi i elastycznymi włóknami jako składnikami skóry właściwej. Znamiona te są często uszypułowane i mogą mieć brodawkowatą powierzchnię. Pacjenci skarżą się często, że zaczepiają nimi o ubranie. Można je usunąć za pomocą wycięcia stycznego, tzn. ściąć równolegle do powierzchni skóry. Powinno być to wykonane przez dermatologa specjalizującego się w dermatoskopii.
 
 
 
Znamię złożone ma składniki zarówno naskórkowe jak i skórne. Jako że komórki barwnikowe ”gromadzą się” pod naskórkiem, często są to znamiona wyczuwalne.
 
 
  
Znamiona wrodzone są obecne już w momencie narodzin. W badaniu dermoskopowym mają zazwyczaj jednorodny kulisty lub przypominający kostkę brukową wygląd. Nierzadko obserwuje się skupiska nieco bardziej zabarwione.
Dowiedz się więcej
 
 
  
  
Szczególne odmiany znamion barwnikowych = znamiona melanocytowe
 
Znamię Suttona (znamię "halo") rozpoznaje się po otaczającej znamię białej obwódce, czy aureoli (tzw. halo). Jest to wyraz tego, iż układ odpornościowy stara się z jakiegoś powodu usunąć znamię i atakuje komórki melanocytowe w skórze bezpośrednio wokół znamienia. Mimo szybko powstających zmian są to znamiona łagodne. Należy uważać, jeśli nie dotyczą one osoby młodej, oraz jeśli aureola wokół znamienia nie jest symetryczna, gdyż wówczas nie jest to tworzenie się aureoli, lecz ewent. regresja czerniaka złośliwego.
 
  
Meyerson nevus (znamię Meyersona) jest niezwykle rzadkie. Jest to przypadek reakcji wypryskowej typu IV w znamieniu. Nie wiadomo, jaka jest przyczyna jego powstania. Niektórzy sądzą, iż niektóre znamiona Suttona zaczynają się jako znamiona Meyersona. Nie wydaje się jednak, by znajdowało to potwierdzenie w relacjach pacjentów. Znamię Meyersona obserwuje się u pacjentów z wirusem zapalenia wątroby typu C leczonych wysokimi dawkami interferonu, możliwy jest więc wpływ cytokin. Nie są złośliwe.
 
  
Spilus nevus (znamię barwnikowe naskórkowe) może mieć średnicę od kilku cm do wielkości dłoni. Mogą mieć zabarwienie w tle nieco ciemniejsze od otaczającej skóry oraz kilka silniej zabarwionych miejsc, nadających znamieniu wygląd jeziorka z kilkoma mniejszymi wewnątrz. Nie są same w sobie złośliwe, lecz należy je regularnie kontrolować w klinice zajmującej się znamionami, gdyż istnieje nieco zwiększone ryzyko rozwinięcia się w nich czerniaka złośliwego.
 
   
  
Becker nevus (znamię Beckera) występuje u młodych ludzi; nierzadko w obrębie pasa barkowego lub miednicy. Jest to znamię z normalną ilością melanocytów, lecz z podwyższoną ilością pigmentu i owłosione. W rzadkich przypadkach może być związane z ukrytymi wadami rozwojowymi.
 
Epidermal naevi (znamiona naskórkowe): np. linijne znamię naskórkowe oraz inflammatory linear verrucous epidermal naevus (ILVEN) nie uważa się za znamiona melanocytowe.
 
 
  
Spitz nevus (znamię Spitz) nosiło wcześniej nazwę czerniaka młodzieńczego. Może to być niezabarwiony guz/guzek lub kruczoczarny guz melanocytowy, który wydaje się mieć wypustki lub nibynóżki (pseudopodia) na całym obwodzie. Dermoskopowo ma on charakterystyczny wygląd, gdyż przy odrobinie wyobraźni może przypominać jeżowca.
 
  
Reed nevus (czerniak młodzieńczy Reed) jest po prostu znamieniem Spitz występującym na nogach młodych kobiet.
 
Blue nevus (znamię błękitne). Zwykle używa się angielskiego terminu ”blue naevus”. Jest to znamię leżące w skórze i ten fakt wyjaśnia jego barwę. Znamiona błękitne są łagodne, lecz mimo wszystko wymagają najwyższej uwagi, gdyż rozpoznanie różnicowe obejmuje skórny przerzut czerniaka złośliwego umiejscowionego w innym miejscu.
Dowiedz się więcej