Znamiona wrodzone zwykłe dzielą się w zależności od położenia komórek barwnikowych w stosunku do błony podstawnej naskórka.
Junction nevus (znamię łączące) charakteryzuje się tym, iż komórki barwnikowe leżą po naskórkowej części błony podstawnej.
Klinicznie są to zazwyczaj znamiona płaskie.
Dermal nevus (znamię skórne)
wyrasta z tkanki łącznej skóry z kolagenowymi i elastycznymi włóknami
jako składnikami skóry właściwej. Znamiona te są często uszypułowane i
mogą mieć brodawkowatą powierzchnię. Pacjenci skarżą się często, że
zaczepiają nimi o ubranie. Można je usunąć za pomocą wycięcia
stycznego, tzn. ściąć równolegle do powierzchni skóry. Powinno być to
wykonane przez dermatologa specjalizującego się w dermatoskopii.
Znamię złożone
ma składniki zarówno naskórkowe jak i skórne. Jako że komórki
barwnikowe ”gromadzą się” pod naskórkiem, często są to znamiona
wyczuwalne.
Znamiona wrodzone
są obecne już w momencie narodzin. W badaniu dermoskopowym mają
zazwyczaj jednorodny kulisty lub przypominający kostkę brukową wygląd.
Nierzadko obserwuje się skupiska nieco bardziej zabarwione.
 |
Dowiedz
się więcej
|
|
Dyskutuje się, czy istnieje ryzyko rozwinięcia się czerniaka
złośliwego w większych znamionach wrodzonych. Jeśli znamię jest
mniejsze niż powierzchnia dłoni dziecka, lub ma średnicę poniżej 20 cm
w przypadku dorosłych, nie uważa się, iż istnieje podwyższone ryzyko
wystąpienia czerniaka złośliwego. W przypadku bathing trunk nevus
(znamienia kąpielowego), które może zająć duże obszary powierzchni
skóry, ryzyko wystąpienia czerniaka złośliwego jest duże i ci pacjenci
powinni być corocznie kontrolowani w klinice zajmującej się znamionami.
Znamiona olbrzymie można leczyć łyżeczkowaniem w pierwszej dobie życia,
gdy u dziecka w dalszym ciągu występuje gojenie płodowe. W gojeniu
płodowym zachodzi gojenie przez regenerację, tzn. skóra regeneruje się
w 100 % do stanu sprzed uszkodzenia tkanki. Po paru pierwszych dobach
życia gojenie zachodzi tak, jak u dorosłych z powstaniem blizny. Nie
uzyskuje się udanego efektu estetycznego. Dzieci należy kierować
natychmiastowo na oddział chirurgii plastycznej specjalizujący się w
znamionach barwnikowych i czerniakach złośliwych.
|
Szczególne odmiany znamion barwnikowych = znamiona melanocytowe
Znamię Suttona
(znamię "halo") rozpoznaje się po otaczającej znamię białej obwódce,
czy aureoli (tzw. halo). Jest to wyraz tego, iż układ odpornościowy
stara się z jakiegoś powodu usunąć znamię i atakuje komórki
melanocytowe w skórze bezpośrednio wokół znamienia. Mimo szybko
powstających zmian są to znamiona łagodne. Należy uważać, jeśli nie
dotyczą one osoby młodej, oraz jeśli aureola wokół znamienia nie jest
symetryczna, gdyż wówczas nie jest to tworzenie się aureoli, lecz
ewent. regresja czerniaka złośliwego.
Meyerson nevus (znamię Meyersona)
jest niezwykle rzadkie. Jest to przypadek reakcji wypryskowej typu IV w
znamieniu. Nie wiadomo, jaka jest przyczyna jego powstania. Niektórzy
sądzą, iż niektóre znamiona Suttona zaczynają się jako znamiona
Meyersona. Nie wydaje się jednak, by znajdowało to potwierdzenie w
relacjach pacjentów. Znamię Meyersona obserwuje się u pacjentów z
wirusem zapalenia wątroby typu C leczonych wysokimi dawkami
interferonu, możliwy jest więc wpływ cytokin. Nie są złośliwe.
Spilus nevus (znamię barwnikowe naskórkowe)
może mieć średnicę od kilku cm do wielkości dłoni. Mogą mieć
zabarwienie w tle nieco ciemniejsze od otaczającej skóry oraz kilka
silniej zabarwionych miejsc, nadających znamieniu wygląd jeziorka z
kilkoma mniejszymi wewnątrz. Nie są same w sobie złośliwe, lecz należy
je regularnie kontrolować w klinice zajmującej się znamionami, gdyż
istnieje nieco zwiększone ryzyko rozwinięcia się w nich czerniaka
złośliwego.
Becker nevus (znamię Beckera)
występuje u młodych ludzi; nierzadko w obrębie pasa barkowego lub
miednicy. Jest to znamię z normalną ilością melanocytów, lecz z
podwyższoną ilością pigmentu i owłosione. W rzadkich przypadkach może
być związane z ukrytymi wadami rozwojowymi.
Epidermal naevi (znamiona naskórkowe):
np. linijne znamię naskórkowe oraz inflammatory linear verrucous
epidermal naevus (ILVEN) nie uważa się za znamiona melanocytowe.
Spitz nevus (znamię Spitz)
nosiło wcześniej nazwę czerniaka młodzieńczego. Może to być
niezabarwiony guz/guzek lub kruczoczarny guz melanocytowy, który wydaje
się mieć wypustki lub nibynóżki (pseudopodia) na całym obwodzie.
Dermoskopowo ma on charakterystyczny wygląd, gdyż przy odrobinie
wyobraźni może przypominać jeżowca.
Reed nevus (czerniak młodzieńczy Reed) jest po prostu znamieniem Spitz występującym na nogach młodych kobiet.
Blue nevus (znamię błękitne).
Zwykle używa się angielskiego terminu ”blue naevus”. Jest to znamię
leżące w skórze i ten fakt wyjaśnia jego barwę. Znamiona błękitne są
łagodne, lecz mimo wszystko wymagają najwyższej uwagi, gdyż rozpoznanie
różnicowe obejmuje skórny przerzut czerniaka złośliwego umiejscowionego
w innym miejscu.
 |
Dowiedz się więcej
|
|
Efekt
Tyndalla opisuje zjawisko polegające na tym, iż niebieskie światło
uderza w cząsteczki i dlatego niektóre wpadające promienie zostają
załamane i odbite. Promienie światła o dłuższych falach, np. zielone,
żółte, pomarańczowe i czerwone są przesyłane tzn. przechodzą
niezatrzymane. Jest to wytłumaczenie tego, iż niebo jest niebieskie, a
znamię błękitne ma wygląd niebieski. Barwnik melaniny jest czarny, lecz
wydaje się niebieski w ten sam sposób, co tak zwane plamy mongolskie u
noworodków o ciemniejszym typie skóry np. Azjatów i Afrykanów. Znamię
błękitne ma barwę przydymionego błękitu i podczas dermoskopii brak
widocznej siatki barwnikowej.
|