Biuletyn
PacjentLekarz

Infekcje grzybicze:

Wstęp


Rozdział pt. "Choroby grzybicze" napisała Merete Hædersdal.
Merete Hædersdal posiada wykształcenie medczne. Jest lekarzem, dr n med., specjalistą dermato-wenerologii, pracuje na oddziale dermatologicznym szpitala Bispebjerg, Kopenhaga, gdzie koncentruje się na leczeniu laserowym chorób skórnych, infekcjach grzybiczych skóry oraz dermatologii opartej na wiarygodnych i aktualnych publikacjach.

Grzybice skórne: do infekcji grzybiczych skóry, włosów i paznokci należą

  • Dermatophytosis (Grzybica skóry)
  • Candidosis (Kandydoza inaczej drożdżyca)
  • Malassezia (M.) furfur - (Pityrosporum ovale) i związane z nim choroby

Wzrastająca zachorowalność spowodowana jest przedłużonym okresem życia, zwiększonym występowaniem cukrzycy i otyłości, zaburzeniami krążenia obwodowego oraz stanami związanymi z obniżoną odpornością, podobnie pewne znaczenie ma również powszechne zastosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania i import egzotycznych grzybów.

Istotna jest diagnostyka
Przed rozpoczęciem leczenia lekami przeciwgrzybiczymi, w rozpoznaniu różnicowym i w wyborze leku - ważna jest diagnostyka mikologiczna.
Grzybica skóry diagnozę stawia się na podstawie wywiadu chorobowego, obrazu klinicznego oraz wyniku badania mikologicznego obejmującego ocenę mikroskopową zeskrobin naskórka lub paznokcia na obecność grzybów (+ / - infekcja grzybicza) oraz hodowli (określenie gatunku grzyba), które są szczególnie wskazane przy
  • leczeniu ogólnoustrojowymi lekami przeciwgrzybiczymi
  • długotrwałym systemowym leczeniu grzybicy owłosionej skóry głowy i grzybicy paznokci,
  • niepowodzeniu leczenia.
Lampę Wooda (UVA 365 nm) stosuje się zwłaszcza do diagnostyki gatunków Microsporum, które fluoryzują żółtozielono przy odpowiednio włosach i mieszkach włosowych.
 
 
 
Candida identyfikuje się bezpośrednio w badaniu mikroskopowym (+ / - infekcja grzybicza) oraz hodowli (oznaczenie gatunku) ze skóry i błon śluzowych. Hodowla jest istotna, jeśli nie ma możliwości wykonania mikroskopii oraz przy infekcjach nawracających lub opornych na leczenie.
 
  
M. furfur diagnozuje się przez mikroskopię, natomiast posiew nie jest konieczny.