Biuletyn
PacjentLekarz

Łuszczyca:

Wstęp

Rozdział pt. "Łuszczyca" napisał Tomas Norman Dam
 
Tomas Norman Dam jest ordynatorem, dr n med. na oddziale dermatologii Q, szpitala powiatowego w Roskilde. Tomas uzyskał tytuł cand.med. w 1992 r. Obszary szczególnego zainteresowania to autoimmunologiczne i zapalne schorzenia skóry. Prowadzi aktywne badania w dziedzinie łuszczycy.
 
 


 
Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry, która dotyka 2-3% społeczeństwa.
Jest to stan immunologiczno-zapalny w skórze, który charakteryzuje
  • odczynowa naskórkowa hiperproliferacja
  • nieprawidłowe różnicowanie się keratynocytów
  • zmiany grudkowo-złuszczające
Jako że nie można wykluczyć uszkodzenia keratynocytów, obecnie uważa się, że jest to choroba o podłożu immunologicznym. Część wyników badań wskazuje na to, iż komórki immunokompetentne w naskórku (komórki Langerhansa, komórki NK oraz wyspecjalizowane limfocyty) mogą zapoczątkować rozwój choroby, podczas gdy limfocyty T w skórze właściwej odpowiedzialne są za utrzymanie rozwiniętych wykwitów łuszczycy.

 
 
Stopień zaawansowania choroby oraz czas trwania poszczególnych wykwitów różni się zdecydowanie w zależności od pacjenta. Schorzenie może ponadto przybrać szereg morfologicznie różnych postaci, co samo w sobie może stanowić wyzwanie co do sposobu leczenia. Najczęściej obserwuje się jednak jedną formę łuszczycy dominującą u danego pacjenta. Łuszczyca może ulec pogorszeniu w wyniku uwarunkowań życiowych oraz zażywania pewnych leków.
Choroba utrzymuje się zasadniczo przez całe życie, dlatego szczególnie ważne są starania w celu eliminacji tych czynników. Ok. 60% pacjentów z łuszczycą nieustannie odczuwa dolegliwości choroby. U pewnej grupy pacjentów dominującym objawem jest świąd (psora = swędzący wykwit [gr.]). Badania nad jakością życia wykazały, iż choroba ta może wpływać na pacjenta tak samo jak cukrzyca i choroby wieńcowe.
 
 
 
Arthritis psoriatica (Łuszczycowe zapalenie stawów)
  • potencjalnie niszczące zapalenie stawów
  • rozwija się u 10 - 15% pacjentów z łuszczycą
  • możliwe, że o wiele częściej u pacjentów z ciężką postacią
  • zwiększona częstotliwość zmian na paznokciach