Wstęp

Carsten Sand jest zatrudniony jako wykładowca kliniczny na Uniwersytecie w Kopenhadze i jest wpółautorem ponad 100 artykułów naukowych.

 

 

Większa część wszystkich polekowych skutków ubocznych dotyka skóry i błon śluzowych.

Dotyczy to ok. 2-3% wszystkich hospitalizowanych pacjentów.

Największa grupa jest wynikiem reakcji immunologicznej na penicylinę, sulfonamidy oraz preparaty NLPZ (NSAID).

Stopień ciężkości zmian rozciąga się od lekkich przemijających wysypek do stanów zagrażający życiu z uogólnioną naskórkową martwicą i rozpadem tkanki.

 

Prognoza jest zazwyczaj dobra po wycofaniu prowokującego leku.