Trądzik: Rozpoznanie
Objawy diagnostyczne
W postawieniu diagnozy decydujące czynniki stanowią wiek pacjenta, umiejscowienie objawów oraz poszczególne wykwity.
Trądzik jest schorzeniem występującym jedynie przy ujściu gruczołów łojowych. Ogranicza się on do twarzy, płatków usznych, szyi, ramion, górnej części pleców oraz klatki piersiowej, jak również bocznej części ramion. Trądzik uwidacznia się głównie na twarzy, gdzie gruczoły łojowe dominują pod względem ilości i wielkości.
Najcięższe postaci trądziku występują jednak zazwyczaj na plecach.
Trądzik jest chorobą wielopostaciową, co pomaga w postawieniu diagnozy. Poza zaskórnikami pierwotnymi (mikrozaskórniki, zaskórniki zamknięte i zaskórniki otwarte), na objawy składają się też zaskórniki wtórne (grudki, krosty, cysty i przetoki), które mogą pozostawić po sobie zmiany bliznowate.
Pojedyncze zmiany trądzikowe rozpoczynają się od powstania mikrozaskórników. Są to mieszki zatkane obumarłymi zrogowaciałymi komórkami naskórka. Można je zobaczyć tylko histologicznie.
- Zaskórnik zamknięty (biały) to pierwszy widoczny objaw diagnostyczny. Jest to mała 1-2 mm biała grudka. Może być ona trudna od odróżnienia od prosaka. W przypadku prosaka obraz jest jednopostaciowy, natomiast trądzik ma zazwyczaj objawy różnego typu i o różnorodnym stopniu zmian.
- Zaskórniki otwarte są czarne (blackhead) ze względu na zawierające melaninę zrogowaciałe komórki, które rozszerzają ujście mieszka włosowego.
- W przypadku pęknięcia mieszka powstaje stan zapalny grożący powstaniem cysty, ropnia lub przetoki.
Wiele uszkodzonych mieszków odtwarza zamknięcie, które określa się mianem zaskórników wtórnych. Mogą one ponownie wywołać stan zapalny oraz pęknięcie.
- Cysty występują głównie przy trądziku skupionym, najczęściej na plecach. Powierzchnia cysty jest gładka, okrągła, uniesiona, w kolorze ciała i posiada średnicę ok. 5-7 mm. Mogą one jednak dochodzić do 2–3 cm. Cysty nigdy nie ustępują samoistnie. Dochodzi do ich pęknięcia i powstania ropnia oraz blizny, lub też należy je usunąć chirurgicznie. Ostatnie rozwiązanie bardzo rzadko jednak okazuje się konieczne w leczeniu trądziku.
Rozpoznania różnicowe
Najczęściej podawane rozpoznania różnicowe trądziku niemowląt to: liszajec, prosaki, rumień toksyczny, kandydoza, zapalenie mieszków włosowych oraz świerzb. W przypadku dorosłych jest to głównie:
Zapalenie mieszków włosowych: Infekcja wywołana przez Malassezia furfur (Pityrosporum ovale), gronkowca złocistego.
Trądzik różowaty: Zazwyczaj spotykany u osób starszych, gdy na twarzy występują grudki, rumień oraz teleangiektazje, lecz brak zaskórników.
|
Biuletyn
