Znamiona / czerniak złośliwy: Przychodnia
Znamię atypowe
to określenie nieco większego znamienia, które występuje na tułowiu
niektórych osób. Znamiona tego typu najczęściej są nieco
poprzecznie owalne z osią długości w kierunku linii zmniejszonego
napięcia skóry (linie Langera). Przy dermoskopii widoczne są jako
różowe i plamiste (”pink & patchy”). Wcześniej mówiono o zespole
znamienia dysplastycznego, nie o zespole znamienia atypowego, które
używa się obecnie. Dysplazja jest jednak diagnozą histologiczną i przed
jej postawieniem należy spełnić szereg surowych wymagań. W Danii
podobnie jak w Polsce praktycznie nie stawia się diagnozy - znamię
dysplastyczne. Mimo braku dysplazji histologicznej wiadomo, iż pacjent
z zespołem znamion atypowych należy do podwyższonej grupy ryzyka
zachorowania na czerniaka złośliwego. Zwłaszcza jeżeli były przypadki
czerniaka złośliwego w rodzinie, lub jeżeli u pacjenta wcześniej
wystąpił czerniak złośliwy.
W
Australii usiłowano przeprowadzać profilaktyczne wycięcia znamion
atypowych u pacjentów z zespołem znamion atypowych. Nie miało to
żadnego wpływu na ilość nowych czerniaków złośliwych ani na szansę
przeżycia pacjentów. Wynika to z tego, że czerniak złośliwy
występuje równie często poza znamionami atypowymi, co w nich. Zespół
znamion atypowych jest więc wskaźnikiem słabości lub wrażliwości
systemu komórek melanocytowych.
Pacjenci
z zespołem znamion atypowych różnią się także pod innym względem od
ogółu społeczeństwa: Zazwyczaj pojawiają się u nich nowe znamiona do
wieku 30-35 lat. Następnie znamiona zaczynają ponownie znikać, a u
najstarszej części społeczeństwa znamiona występują bardzo rzadko. Nowe
znamiona w tej grupie wiekowej należy podejrzewać o czerniaka
złośliwego.
W przypadku zespołu znamion atypowych nowe znamiona pojawiają się przez całe życie.
Pacjenci
z zespołem znamion atypowych powinni być kontrolowani corocznie
włącznie z fotografowaniem całego ciała dla identyfikacji nowych
znamion lub czerniaka złośliwego, należy również przeprowadzać
fotografowanie dermoskopowe najbardziej aktywnych znamion. Zespół jest
dziedziczny i krewni z zespołem znamion atypowych powinni również być
zachęcani do regularnej kontroli.
|
|
|
 |
|