Infekcje grzybicze: Leczenie
Choroby skóry związane z Malassezia furfur
M. furfur to dysmorficzny, lipofilny drożdżak. Jego saprofityczna postać (blastospory) występuje na skórze, zwłaszcza w okolicach łojotokowych.
Cztery powiązane choroby skóry:
- Pityriasis versicolor (Łupież pstry)
- Pityrosporum folliculitis (Zapalenie mieszków włosowych)
- Seborrheic eczema (Wyprysk łojotokowy)
- Head-and-neck dermatitis (Zapalenie skóry głowy i szyi)
Przyczyną łupieżu pstrego jest grzyb w postaci tworzącej grzybnie. Przy zapaleniu mieszków włosowych wywoływanych przez Malassezia dochodzi do okluzji gruczołów łojowych i nagromadzenia blastospor, które wywołują odczyn zapalny z intensywnym świądem i zaczerwienieniem.
Łojtokowe zapalenie skóry oraz łuszczyca na twarzy są również wyrazem procesu zapalnego wywołanego przez M. furfur. Wariant atopowego zapalenia skóry, tak zwane ”zapalenie skóry głowy i szyi” jest także związany z M. furfur, gdyż u pacjentów wykazano swoistą uzależnioną od IgE nadwrażliwość na tego grzyba. Trzy ostatnio wymienione nie są faktycznymi grzybicami, lecz schorzeniami skórnymi, które mogą ulec zaostrzeniu przy kolonizacji M. furfur.
Pityriasis versicolor (Łupież pstry) łagodna, powierzchowna grzybica zlokalizowana głównie w okolicach łojotokowych. Po ekspozycji na promienie słoneczne wykwity u pacjentów mogą mieć charakter lekko rumieniowy, naciekowy, brązowawo łuszczący się, lub odbarwiony. Predysponujące czynniki to ciepło, solarium oraz warunki klimatyczne. Rozpoznania różnicowe obejmują m.in. wyprysk, łupież różowy Gilberta i bielactwo.
Przy ograniczonym zasięgu leczy się środkami miejscowymi (kremy z preparatami zawierającymi azole, cyklopiroks, terbinafina i szampon z ketokonazolem, pirytion cynku) oraz przy rozległych wykwitach leczenie skojarzone preparatami miejscowymi i ogólnymi (itrakonazol 200 mg dziennie przez 1 tydzień, flukonazol 150 mg tygodniowo przez 2-4 tygodnie). Przy skłonnościach do nawrotów można ewent. zastosować leczenie profilaktyczne środkami miejscowymi oraz ewent. itrakonazol 200 mg przez 3 dni miesięcznie lub flukonazol 150-300 mg miesięcznie.
Zapalenie mieszków włosowych wywoływane przez Pityrosporum swędzące, przypominające trądzik schorzenie umiejscowione w mieszkach włosowych na klatce piersiowej oraz ramionach, które występuje zwłaszcza u młodzieży, lecz także u osób w wieku średnim i starszym. Wynika ono z okluzji mieszków włosowych i nagromadzeniu się zarodników, co wywołuje reakcję zapalną.
Choroba może być sprowokowana wysoką temperaturą, jest trudna w leczeniu i ma znaczną skłonność do nawrotów. W przeciwieństwie do trądziku chorobie towarzyszy uporczywy świąd. Lekami pierwszego rzutu są miejscowe leki przeciwgrzybicze (szampon z ketokonazolem, pirytion cynku oraz kremy zawierające azole, cyklopiroks, terbinafinę) oraz miejscowe środki przeciwtrądzikowe (np. kwas azelainowy, adapalen), jednak często okazują się one niewystarczające. W ciężkich przypadkach można zastosować ogólne leki przeciwgrzybicze (itrakonazol 200 mg dziennie przez 1-3 miesięcy, flukonazol 300 mg tygodniowo przez 1-3 miesięcy).
|