Infekcje grzybicze: Kandydoza
Powierzchowne kandydozy (drożdżyce) obejmują infekcje skóry, paznokci, błon śluzowych, jamy ustnej oraz okolicy narządów płciowych.
Przyczyną dominującą jest Candida (C.) albicans (bielnik biały), udział innych gatunków Candida wynosi poniżej 10%.
Inne gatunki Candida to m.in. C. krusei i C. glabrata, które są oporne na flukonazol.
Gatunki Candida należą do drożdżaków, które występują saprofitycznie (postać blastospory) na błonach śluzowych, mogą jednak przejść w formę pasożytniczą (postać grzybni) przy zaistnieniu u gospodarza predysponujących czynników miejscowych i systemowych, np. suchość błon śluzowych, palenie, proteza, spirala, pigułki antykoncepcyjne, cukrzyca, złe odżywianie, niedobór żelaza i cynku, defekt układu odpornościowego oraz pewne kuracje farmakologiczne np. antybiotyki.
Candidiasis unguium, Candidal paronychia
(Kandydoza wałów i płytek paznokciowych)
Ok. 6-8% wszystkich grzybic paznokci powodują infekcje Candida. Najczęściej obserwuje się zanokcice wokół paznokci dłoni, przy czym okolice paznokci stają się bolesne, rumieniowe, obrzęknięte i ewent. sączące ropną wydzieliną (kandydoza wałów paznokciowych). Czynnik predysponujący to praca "na mokro" i wilgotne środowisko np. przy długotrwałym stosowaniu gumowych rękawic. Infekcja płytki paznokciowej zachodzi rzadko u osób zdrowych, lecz obserwowana jest u pacjentów z cukrzycą i niewydolnością krążenia obwodowego.
Zasada leczenia zanokcicy polega na leczeniu miejscowym (środki zawierające azole, cyklopiroks), przy czym ważne jest, by krem nakładać możliwie jak najgłębiej pod obrąbek naskórkowy płytki paznokcia. W cięższych przypadkach można uzupełnić leczeniem ogólnym (flukonazol, itrakonazol). Infekcję płytki paznokciowej leczy się zwykle lekami ogólnoustrojowymi, przy zajęciu pojedynczego paznokcia można jednak spróbować leczenia miejscowego przeciwgrzybiczym lakierem do paznokci (amorolfina, cyklopiroks). Przeczytaj poza tym paragraf ”Tinea unguium (Grzybica paznokci)”.
|
Biuletyn
