Infekcje grzybicze: Kandydoza
Powierzchowne kandydozy (drożdżyce) obejmują infekcje skóry, paznokci, błon śluzowych, jamy ustnej oraz okolicy narządów płciowych.
Przyczyną dominującą jest Candida (C.) albicans (bielnik biały), udział innych gatunków Candida wynosi poniżej 10%.
Inne gatunki Candida to m.in. C. krusei i C. glabrata, które są oporne na flukonazol.
Gatunki Candida należą do drożdżaków, które występują saprofitycznie (postać blastospory) na błonach śluzowych, mogą jednak przejść w formę pasożytniczą (postać grzybni) przy zaistnieniu u gospodarza predysponujących czynników miejscowych i systemowych, np. suchość błon śluzowych, palenie, proteza, spirala, pigułki antykoncepcyjne, cukrzyca, złe odżywianie, niedobór żelaza i cynku, defekt układu odpornościowego oraz pewne kuracje farmakologiczne np. antybiotyki.
Candidosis oralis (Kandydoza jamy ustnej)
Ostra rzekomobłoniasta mocno zaczerwieniona błona śluzowa i łatwo schodzące białawe naloty (tzw. pleśniawki).
Postać rumieniowa bez nalotów. Przewlekłe, atroficzne i hipertroficzne postacie.
Zasada leczenia polega na zastosowaniu miejscowego leku przeciwgrzybiczego (amfoterycyna B, mikonazol, nystatyna) w ostrych przypadkach oraz leczenia skojarzonego lekiem miejscowymi i ogólnoustrojowymi (flukonazol 50-100 mg dziennie przez 1-2 tygodnie, itrakonazol 100-200 mg dziennie przez 1-2 tygodnie) lekami przeciwgrzybiczymi przy przewlekłych nawrotowych postaciach. Zwłaszcza w przypadkach nawrotów ważne jest ustalenie czynników predysponujących oraz przeprowadzenie badania określającego gatunek i ewent. badania na oporność na leki przeciwgrzybicze w celu zoptymalizowania leczenia.
|
Biuletyn
