Łuszczyca: Epidemiologia i rozpoznanie
Na łuszczycę choruje na świecie 2-3% społeczeństwa, w równym stopniu mężczyźni i kobiety. Częstotliwość zachorowalności na łuszczycę różni się w zależności od regionu, lecz najwyższą notuje się wśród pewnych grup Samów (12%), a niższą u Indian i Japończyków. Może się pojawić w każdym wieku, lecz częściej między 16 a 22 rż (typ 1) oraz między 57 a 60 rż (typ 2).
Łuszczyca zwykła rozwija się często nieco szybciej u kobiet niż u mężczyzn.
Ma ona wyraźne uwarunkowania genetyczne. Do dziś za pomocą sekwencjonowania genomu ludzkiego zidentyfikowano dziewięć miejsc genowych predysponujących do zachorowania na łuszczycę (susceptibility loci). Z łuszczycą związany jest szereg rodzajów tkanek różniących się w zależności od grup etnicznych.
 |
Dowiedz się więcej
|
|
Badanie genetyczne nie ma jak do tej pory szerokiego zastosowania przy wyborze strategii leczenia. Może mieć jednak znaczenie praktyczne, iż m.in. tkanki typu HLA-Cw6 oraz B57 występują w wielu badaniach u ok. 85% pacjentów z rodzinnym występowaniem choroby i wczesnym pojawieniem się łuszczycy zwykłej (tak zwanej łuszczycy typu 1). Inne typy tkanek powiązanych z łuszczycą to Cw2, B27 oraz Cw5. Często mamy do czynienia z łuszczycą, która pojawia się w późniejszym okresie życia (łuszczyca typu 2).
|
Rozpoznania różnicowe
Z zasady obraz kliniczny jest wystarczający dla postawienia diagnozy, a biopsja niekonieczna.
Przy nietypowej lokalizacji lub morfologii należy wziąć pod uwagę szereg rozpoznań różnicowych:
choroba Bowena, toczeń rumieniowaty przewlekły ogniskowy (DLE), rumień obrączkowaty odśrodkowy (erythema annulare centrifugum), chłoniak skóry z limfocytów T, liszaj czerwony, liszaj zwykły przewlekły, toczeń rumieniowaty, wysypka polekowa, choroba Pageta, przyłuszczyca, łupież różowy Gilberta, łupież czerwony mieszkowy, łojotokowe zapalenie skóry, kiła, grzybica skóry gładkiej, grzybica skóry owłosionej.
Diagnozowanie łuszczycy
Charakterystyka
- Miejsca predysponowane
- Dobre odgraniczenie od skóry zdrowej
- Zaokrąglone brzegi
- Wielowarstwowa łuska
- Ewent. biopsja w przypadkach wątpliwych
- Srebrzyste łuski po zdrapaniu odsłaniające błyszczącą wygładzoną powierzchnię przypominającą świecę stearynową
- Objaw Auspitza (kropelkowe krwawienie po zdrapaniu łuski)
- Objaw Köbnera (sprowokowanie zmian łuszczycowych w wyniku urazów skóry - obserwowane u pacjentów z aktywną chorobą)
- Zmiany paznokciowe
   
|
Biuletyn
