Dermatologia i rozpoznania różnicowe: B
Balanitis (Zapalenie żołędzi)
Nadżerkowe zapalenie żołędzi spowodowane urazami, nie trzymaniem moczu,infekcjami (opryszczką / Candida albicans), chorobą weneryczną,
cukrzycą, liszajem płaskim, łuszczycą, wypryskiem kontaktowym, osutką
polekową lub jako schorzenie głównie idiopatyczne.Obserwuje się u osób w każdym wieku.
Objawy
Czerwone podrażniające schorzenie błony śluzowej z bolącymi, wilgotnymi, czerwonymi nadżerkami o różnorodnym zasięgu zlokalizowane na napletku prącia (zapalenie żołędzi i napletka) oraz na żołędzi.Przy infekcji - limfadenopatia miejscowa.Krosty przy łuszczycy.
Test
Wywiad chorobowy w kierunku chorób przenoszonych drogą płciowąOgólnoustrojowy opis choroby.Posiew i antybiogramBadanie mikologiczne.Badanie wirusologiczne.
Poziom glukozy (na czczo i 2 godz. po posiłku, lub krzywa po obciążeniu glukozą)
WR
Test HIV
Rozpoznania różnicowe
Urazy
Kontaktowe zapalenie skóry
Nietrzymanie moczu. Cewnik na stałe.Ziarniniak pachwinowy
Kandydoza
Liszaj płaski
Łuszczyca
Piodermia zgorzelinowa
Zespół Behceta
Zespół Reitera
Balanitis plasmocellularis (Zapalenie plazmakomórkowe żołędzi Zoon)
Osutka polekowa
Rak in situ żołędzi
Leczenie
Antybiotyki w zależności od posiewu i antybiogramuLeki przeciwcukrzycowe w zależności od poziomu cukru we krwiSteroidy miejscowe gr. I-IVTakrolimus (maść Protopic 0,1%) przy liszaju płaskim, łuszczycy, zapaleniu plazmakomórkowym żołędzi Zoon Imikwimod (krem Aldara) przy guzachKwas borny przy nadżerkowych stanach zapalnychKetokonazol (krem Nizoral) przy infekcji Ca albicansObrzezanie.
Zapalenie plazmakomórkowe żołędzi Zoon.
Zapalenie plazmakomórkowe żołędzi Zoon charakteryzuje się chronicznymi bezobjawowymi czerwonymi wykwitami
zlokalizowanymi na napletku i żołędzi u mężczyzn oraz w okolicach sromu u kobiet w wieku 40-80 lat.
Histologiczny obraz wykazuje obecność pasmowatego nacieku z komórek plazmatycznych w górnej części skóry właściwej.
Objawy
Czerwone, błyszczące, wyraźne, lekko wzniesione ewent. nadżerkowe wykwity bez wysięku.
Badania
Biopsja
Rozpoznania różnicowe
Erytroplazja Queyrata
Melanoma (Czerniak)
Uspecific balanitis (Nieswoiste zapalenie żołędzi)
Balanitis xerotica obliterans (Marskość żołędzi i napletka)
Lichen sclerosis (Liszaj twardzinowy)
Lichen planus (Liszaj płaski)
Benign penile lentiginoses (Łagodna piegowatość prącia)
Bowen's disease (Choroba Bowena)
Primary gonorrhea (Rzeżączka pierwotna)
Leczenie
Steroid miejscowy
Takrolimus (maść Protopic 0,1 %)
PDT (Terapia fotodynamiczna)
Obrzezanie.
Autoimmunologiczna podnaskórkowa pęcherzowa choroba skórna najczęściej występująca u osób starszych (po 65 rż).Różny stopień zaawansowania z miejscowym lub ogólnym zajęciem skóry. Zajęcie błon śluzowych u 25% pacjentów.Uważa się że cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie wrzodziejące okrężnicy, myastenia gravis i leki sązwiązane z BP.Samoistnie ustępujący przebieg trwający od kilku miesięcy do kilku lat.
Objawy
- Faza przedpęcherzowa charakteryzuje się intensywnym świądem, zmianami pokrzywkowymi, następnie grudkami i pęcherzami
- Pęcherze zlokalizowane na brzuchu, udach i przedramionach
- Pęcherze mają przezroczystą lub krwotoczną zawartość
- Goją się z pozostawieniem 1-2 mm białych prosaków
- Zajęcie błony śluzowej występuje później, po objawach skórnych, w przeciwieństwie do pęcherzycy, która często zaczyna się od wykwitów na błonie śluzowej.
Test
Biopsja skórna. Tworzenie podnaskórkowych pęcherzy z eozynofilią.Badanie immunfluorescencyjne bezpośrednie (skóra) i pośrednie (surowica pacjenta)
Rozpoznania różnicowe
Pęcherze cukrzycoweRumień wielopostaciowyNabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka
Pemfigoid bliznowaciejący
Opryszczka ciężarnych
Linijna IgA dermatoza pęcherzowa
Zapalenie opryszczkowate skóry
Leczenie
PrednisolonAntybiotyki przy infekcji wtórnej.TetracyklinaAvlosulfon w tabl. (Dapson w tabl.) Azatioprina w tabl. (Imuran w tabl.) Suplementacja wapnia
Powierzchowna infekcja skóry gronkowcem złocistym z grupy II.Wysokie ryzyko zakażenia. Głównie dzieci i młode osoby.Przenoszenie międzyosobnicze w zagęszczonym środowisku pracy np. w szkolnych klasach, przedszkolu.
W miesiącach letnich występowanie uwarunkowane sezonowo.Infekcja wtórna ospy wietrznej. Szczepy metycylinoopornego gronkowca złocistego (MSRA) wśród sportowców i personelu wojskowego.
Objawy
- Brak objawów ogólnych.
- Narastające pęcherze, wypełnione żółtawym surowiczym płynem.
- Nadżerki, zaczerwienienie, strupy koloru miodu. Ostro oddzielone bez stanu zapalnego dookoła.
Test
Barwienie płynu z pęcherzy metodą Grama, ew. posiew i antybiogram.
Rozpoznanie różnicowe
Pierwotna choroba pęcherzowa
Kontaktowe zapalenie skóry
Opryszczka zwykła
Leczenie
Zalecenia higieniczne. Osobne ręczniki i mydło.
Podejrzenie MSRA przy szybkiej progresji infekcji opornej na leczenie
Standardowe leczenie cefalosporyną i penicyliną pozostaje bez wpływu na MSRA.
MRSA reaguje zazwyczej na trimethoprim-sulfamethoxazol (Biseptol, Bactrim), doxycyclinę, Klindamycynę oraz rifampin.
Liszajec - reinfekcje
Przy powtarzających się epizodach ropni wywołanych gronkowcem złocistym rzadko jest to wynik nieskutecznego leczenia – częściej reinfekcji z nozdrzy, gdzie najczęściej mają swoje kolonie (tzw. nosicielstwo).
Leczenie nosicielstwa.
- Codzienne
mycie całego ciała mydłem chlorheksydynowym (także do mycia włosów, co
najmniej dwa razy w tygodniu) tak długo, jak występują rany.
- Mydło należy dokładnie spłukać. Nie można używać innego rodzaju mydła.
- Ponadto środki higieniczne w formie osobistych, zmienianych codziennie ręczników, codziennej zmiany odzieży oraz zmiany pościeli dwa razy w tygodniu.
- Po
zagojeniu ran, uzupełnić leczenie żelem do nosa z mupirocyną
(Bactroban, Mupirox) trzy razy dziennie przez pięć dni do każdego
nozdrza oraz dokładne sprzątanie od drugiego do piątego dnia.
- W
niektórych przypadkach wystarczy jedynie leczenie pacjenta, lecz często
obserwuje się przenoszenie krzyżowe między członkami rodziny. Dlatego
należy wykonać posiew z nozdrzy, ran itp. całej rodziny.
- Należy objąć leczeniem wszystkich z tym samym gronkowcem złocistym (typowanie).
- Należy zapewnić wysoką motywację w stosunku do leczenia.
|
Biuletyn
