Biuletyn
PacjentLekarz

Wyprysk atopowy:

Alergia


Niewiele chorób charakteryzuje się, tak jak wyprysk atopowy (WA), podwyższonym poziomem IgE oraz obecnością swoistych przeciwciał IgE. Wcześniej uważano, iż podwyższony poziom IgE miał znaczenie jedynie w przypadku astmy alergicznej i rhinoconjunctivitis, oraz iż jest to fenomen występujący w związku z wypryskiem atopowym.
Objawy skórne z udziałem IgE były wcześniej opisywane jako urticaria (pokrzywka) (Typ-I reakcji nadwrażliwości), przy czym wyprysk był tłumaczony jedynie jako reakcja alergiczna typu IV.
 
Badania opisujące znaczenie IgE w stosunku do wyprysku
W ostatnich latach opublikowano badania opisujące znaczenie IgE w stosunku do wyprysku.
Receptory IgE znaleziono m.in. na naskórkowych komórkach dendrytycznych i uważa się, że odgrywają one pewną rolę w prezentacji antygenu / alergenu limfocytom. Wiele badań potwierdziło związek między uwrażliwieniem IgE na alergeny wziewne a ciężkością wyprysku atopowego, oraz to, iż ograniczenie ekspozycji na pewne alergeny np. roztocze kurzu domowego może spowodować poprawę wyprysku atopowego. Wśród dzieci obecność alergii typu I jest nieznaczna, lecz może dotyczyć aż 80% dorosłych z wypryskiem atopowym, ma także zasadnicze znaczenie w przypadku pacjentów z ciężkim wypryskiem.
Dowiedz się więcej
 
Diagnostyczna jest jedynie próba prowokacji pokarmowej, a dla potwierdzenia wiarygodności należy wykonać podwójną ślepą próbę pod kontrolą placebo. Zazwyczaj pacjenci z alergią pokarmową wykazują jednocześnie objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle kolkowe, burczenie w brzuchu, wzdęcia i biegunka.
Poza klasycznymi objawami alergii typu I (pokrzywka, obrzęk, reakcja natychmiastowa) kliniczne objawy skórne są takie same w przypadku niealergicznego wyprysku atopowego (wewnętrznego) jak w przypadku alergicznego wyprysku atopowego (zewnętrznego). 
Obecnie zaleca się diagnostykę alergii u pacjentów z:
  • oporną na leczenie średniociężką do ciężkiej postaci wyprysku
  • u pacjentów, u których występuje wyraźny związek między zaostrzeniem wyprysku a podejrzewaną ekspozycją.
Skórny test punktowy (tzw. test prick): Nadaje się zwłaszcza dla osób z katarem siennym, aby zbadać je pod kątem alergii na pyłki / sierść zwierząt.
 
 

Próba płatkowa (test skórny): Ma znaczenie przy podejrzeniu wyprysku kontaktowego, najczęściej wywołanego przez nikiel, perfumy i składniki wykorzystywane do produkcji gumy (tiuram itp.).
 
 
 
Swoista IgE: Pozytywna IgE swoista nie może być uważana za definitywną.
DBPCFC = Podwójnie ślepa próba prowokacji pokarmowej z grupą kontrolną placebo dla ustalenia alergii pokarmowej.